Osmański 8 marca

Kobiety w społeczeństwie otomańskim

Sytuacja rodziny imperium Otomańskiego oraz bogatych członków klasy rządzącej była zupełnie inna niż sytuacja zwykłych kobiet. Kobiety z dużym prawdopodobieństwem odosobnione były w haremach, a jeżeli wychodziły to tylko pod eskortą.

In the Ottoman Empire a mother’s position was enhanced by bearing a son, for whom she was charged with finding a suitable marriage partner.

W Imperium Otomańskim pozycja matki była lepsza kiedy urodziła syna, jej obowiązkiem stawało się znalezienie odpowiedniej partnerki na żonę.

8. marca był Międzynarodowy Dzień Kobiet, a na świecie miało miejsce wiele wydarzeń z tym związanych. Ten dzień zszokowałby kobiety w społeczeństwie ottomańskim swoim nawoływaniem do rozwoju kobiet, równych szans, równych płat, itd. Prawo religijne i zwyczaje islamskie zmniejszały i wymuszały na kobietach ograniczenie się do kilku ról w życiu.

Kobiety miały prawo do spadku, małżeństwa, rozwodu itd,  których nie miały przed wprowadzeniem islamu, i pomimo, że mężczyzna miał władzę nad kobietą, te ostatnie mogły pójść do sądu aby zakwestionować działania wbrew prawu religijnemu i często wygrywały te sprawy.

Sytuacja kobiet w Imperium Otomańskim

Sytuacja kobiet w Imperium Otomańskim nie była inna. Byli mniej zamożni ludzie, którzy nie mogli sobie pozwolić na więcej niż jedną żoną i którzy zazwyczaj mieszkali jako wielka rodzina – rodzice, młoda para, dzieci i inni, tacy jak wychowankowie oraz w niektórych przypadkach słudzy, którzy byli traktowani jak członkowie rodziny. Z ograniczonymi środkami niemożliwe było mieć harem albo więcej niż jedną żonę, w każdym bądź razie poligamia była niemile widziana wśród Turków. Prof. Dr. Ilber Ortaylı napisał, że w XVI w  Solomon Schweigger, ksiądz katolicki, który podróżował przez Turcję i jako pierwszy przetłumaczył Koran na współczesny język europejski, powiedział: “Turcy rządzą światem, ale ich żony rządzą nimi. W żadnym innym państwie kobiety nie bawią się aż tak dobrze jak tu.” To zostało potwierdzone we wczesnym XVIII w w listach Lady Mary Wortley-Montague, w których wyjaśnia ona, że nigdzie indziej kobiety nie są tak wolne jak w Imperium Otomańskim.

To było niemożliwe dla kobiety, aby siedziała ona w domu, ponieważ musiała zapewnić jedzenie i inne potrzeby dla rodziny. mogła również być włączona do rodzinnego biznesu, takiego jak sklep albo praca w domu, zarabiając pieniądze robieniem na drutach, haftowaniem, tkaniem tkanin lub dywanów. Sąsiadujące ze sobą kobiety mogły się zebrać razem aby pójść na zakupy, do hamamu, albo nawet na piknik. Wesela i pogrzeby dawały okazję kobietom, aby wyjść z domu. Żona prowadziła gospodarstwo domowe, jeżeli teściowa nie była obecna, a jeżeli była to ona była odpowiedzialna za dom. Pozycja matki rosła wraz z urodzeniem syna i to ona była odpowiedzialna za znalezienie mu odpowiedniej kandydatki na żonę.

Sytuacja kobiet była zupełnie inna, jeżeli chodziło o członków rodziny sułtana albo zamożnych członków klasy rządzącej. Kobiety najczęściej przebywały odosobnione w haremie, i jeżeli wychodziły na zewnątrz odbywało się to zawsze pod eskortą. Dotyczyło to kobiet w dynastii otomańskiej i sprawiało, że ich otoczenie składało się z żołnierzy i eunuchów. Sułtanka Valide (matka sułtana) często miała oddzielny pałac w Eyüp i później wzdłuż Bosforu. Kiedy siostra sułtana albo córka były mężate z wysokiej rangi oficjelem, od tego mężczyzny spodziewano się, że wybuduje, albo przynajmniej zapewni pałac dla swojej żony. Na przykład, kiedy Sułtan Ahmed III wydał za mąż swoją córkę Fatmę za Silahtar Aliego Pasę, ten ostatni zbudował nowy pałac dla swojej żony. Wiemy także, że jego matka miała pałac w Eyüp, gdzie członkowie rady Państwa mogli się spotykać się na nieformalnych spotkaniach na dyskusje, zamiast trzymać ich w Pałacu Topkapi podczas ewentualnej obecności Sułtana.

Te kobiety w żadnym razie nie były niewykształcone, nieobyte, ani nie były również niewolnikami seksualnymi jak wielu ignorantów z Europy Zachodniej uważało. Córka sułtana i inne kobiety które wstępowały do haremu były uczone o Islamie i języka tureckiego, czytania, pisania, historii, geografii przez najlepszych ówczesnych nauczycieli. W dodatku, te które przejawiały talent muzyczny ćwiczone były w grze na instrumentach, tańca i śpiewu. Inne kobiety, które nie miały talentów, ani nie interesowały sułtana, otrzymywały inne zadania, na przykład służba matce sułtana albo jednej z jego córek, albo nawet nadzorowały administrację haremu. Kiedy kobieta stawała się pełnoletnia – zazwyczaj około 25 roku życia – przeznaczano jej posag i była wydawana za mąż za członka pałacowego korpusu janczarów, który zostawał przydzielony do zadań poza pałacem. To nie było upokorzenie, i nawet pozwalało jej utrzymać kontakty z innymi kobietami w haremie.

Siła Sułtanki Valide

Matka sułtana i jego córki oraz żony miały przypisane nieruchomości, które przynosiły zyski i bardzo często angażowany te zyski w prace charytatywne. Na przykład, budowa Nowego Meczetu została rozpoczęta przez jedną matkę sułtana, a skończona przez kolejną. Kobiety interesowały się również Mekką, Medyna i Jeruzalem, wspomagając budowy, zapewniając pensje dla opiekunów i zaopatrzenie w wodę. Były również odpowiedzialne za wiele rocznych karawan zabierających dary i pieniądze do dwóch świętych miast Islamu, i czasem nawet pomagały przygotować przykrycie dla Kaaby. Kiedy kobieta umierała jej majtek wracał do osmańskiego skarbca.

W XIX w. Turcy coraz bardziej wykazywali wpływ europejskich idei i zmiany dało się zauważy, nawet w sytuacji Turczynek.

by Niki Gamm

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s